Ang landas ng kawalan.
Sariwa pa sa ating lahat ang pagtatapos ng halalan sa iba’t-ibang barangay dito sa pilipinas.(maaring ang ibang pulo nagyon ay nagsasagawa pa ng halalan)Kasabay sa pagtatapos ng halalan ay pagtatapos narin ng karera ng mga kandidatong hindi pinalad sa mga boto at isa ang aking ama doon. Nakakalungkoty man pero dapat naming taggapin na wala nang trabaho ang kapwa mga magulang ko. Hindi ko lang maintindihan kong bakit sino pa itong naghihikaos sa buhay siya pa itong malulugmok sa kawalan. Ang nanay ko na nagtratrabaho sa barangay hall namin ay may mityang mapa-alis dahil iba na rin ang nanalong kapitan. Ang nanay ko walang trabaho, tatay ko natalo kahit unang pagkakataon pa niya itong sumabak sa pulitika hindi pinalad sa mga boto. Ang utak at puso ko naman ngayo’y naguguluhan, ako’y nag-aaral pa at nasa kolehiya na. Labing anim na taing gulang pa lamang pero nangangarap nang magtrabaho. May posibilidad din kasing mahinto ako sa pag-aaral kahit na unang taon ko palang sa kolehiyo at kahit academic skolar ako. Nakakalungkot mang isipan na kahit skolar na ako may posibilidad pa ring mahinto dahil nga sa pang-araw2x na sustento at ang pang-unang bayad mo pa. hindi ko alam kung nasan ang diyos sa aming buhay pero kahit hindi namin alam kung my liwanag pa bang darating basta ang alam ko na darating din ang araw na mahihiga kami sa kama ng tagumapay…kahit hindi ko alam kung mayroon pa kami noon..
